mandag 13. november 2017

Vekestart veke 46

Ny veke. Ny måndag. Nye oppgåver. Nye utfordringar. Heldigvis same jobb, same by, same familie.

Helga har vore full. Av biltur på snøføre, familie og feiring av både bursdag og farsdag, ein tur innom sjukehus og tur i skogen. Tid til prat. Bilturar er fine slik! Eg bekymrar meg alltid på den første turen på snø. Kjøre på snø og slaps er ikkje artig, men det gjekk bra. Å feire fødselsdag og farsdag er også bra, ein treffest og over god mat og rikeleg med kaker går praten ofte lett.
Gleda over å kome heim att til eige hus, kjøleskap og seng skal ein heller ikkje kime av! Nokon seier at det beste med å reise bort, er å kome heim att. Eg er ikkje heilt einig, for det å reise bort gir gode treff og opplevingar, men det er godt å kome heim (eg er redd det er alderen som bankar på kroppen min...)

I ettermiddag har eg fyra i vedomnen og sett på snøen dale, då er det stas! Det er så eg kjenner smaken av pepparkaker og eg får lyst å sette på julemusikk. Eg får vel vente litt til? Snøen er finare når ein ikkje skal kjøre 25 mil!



Naturen var i svart-kvitt

Haustlauv og tur i øspøs regn


Her kjennes det som å stå i hausten og sjå vinteren kome



November  

Som rennande vatn kan opne seg
midt i den isande snøflata
kan også vi stundom opne oss
for einannan:
Kaldt.
Livs-reddande.

Arne Ruset

lørdag 11. november 2017

Ei utsikt å kvile i

Sist veke var eg på kurs. Der lærte eg om ulike ting. Som verdien i å kvile i ei utsikt. Akkurat no er eg i barndomsriket ein tur. Her er mykje å kvile augene på.



Ute er det sludd/snø /regn=november. Inne er det varmt.  Eg kviler augene på utsikta.

tirsdag 7. november 2017

November

Eg syns ofte november handlar om å ikkje ta jula på forskot for min del. Iår kom novemeber som julekvelden på kjerringa, eg seier litt "allereie no!?" Men det er visst allereie 7.november. Eg syns nesten det er litt kjekt at det er julepynt i butikkane... hjelp, kva har skjedd med meg? (Eg har prøvesmakt ein skumnisse også, rødme. Eg har unngått peparkaker og julebrus, det hjelp litt.) Eg har kjøpt ein faberaktig rar julepynt, og dei første julegåvene er delt ut til mottakarane.

Høg reiseaktivitet gjer vel sitt til at tida går fort? Og generelt høgt tempo. Blogging blir det iallfall ikkje av dette livet!
Idag gjekk vi tur rett etter jobb, mens det vart mørkare og mørkare. Vi fekk med oss ein nydeleg solnedgang! Slike dagar er november alright! Det er snø i marka, og eg ønskjer med kulde, slik at det frys på. Det er slitsomt med snø på gjørme, både skittent og glatt for gamle damer :)




tirsdag 31. oktober 2017

Halloween, sa du?

Det har ikkje vore ein pling i dørklokka idag. (Eller det er ikkje sant, eg fekk levert 8x12 ruller dopapir frå eit fadderbarn som spelar håndball) Eg hadde forresten glømt å kjøpe godteri også...

Men dette diktet, av Øystein Hauge, som @renpoesi hadde delt på instagram, det likar eg!


søndag 29. oktober 2017

Vekestart, og straks november

Søndag kveld. Dei kjem oftare og oftare.
Denne veka har hatt mange fine punkt, og mykje normal kvardag. Kvardag er undervurdert!

Men jammen er det fint med dei punkta som skilelr seg ut også. Eg har vore på kurs, på danskebåten. Fine folk, masse kunnskap, Ny lærdom, viktige innspel og god samtale. Og god mat, litt shopping(jada, det vart nye sko...) Og kraftig vind over skagerak, så nattesøvnen vart litt begrensa!




Igår traff eg Anja, frå bloggen Avdeling holt. Det er litt spennande å treffe folk for første gong, som ein på ein måte likevel kjenner. Men det gjekk knakande godt! Vi åt lunsj, spaserte i haustsola på Akershus festning, vi var innom Kosekroken og til slutt var vi på Fetsund lenser. Undervegs gjekk skravla bortimot uavbrutt! Og eg fekk gåver med mykje omtanke bak. Anja var akkurat så hjertevarm og hyggelig som ho er på bloggen.  Ein super dag!



Og så kom eg heim, til kjæresten min! Som hadde ordna middag og dessert og då gjorde det ikkje så mykje at det regna ute.

Idag har det snødd... men vi har vore i skogen lell! Det berre krever litt omstilling å huske at det blir både vått og kaldt!
Fint på tur, men sofa, tekopp og frokostdessert i
eiga stove er ikkje så verst!


Ein må sette seg nokre mål. Her er mitt.


Det er faktisk grenser
for hvor voksen
man kan bli.
#natteravn 
(funne på Instagram)

Oktober er straks historie, november lurer rett rundt hjørnet. Det nærmar seg jul. Dei første julegåvene er kjøpt og levert. Eg skal på nuytt kurs veka som kjem, men så satsar eg på litt rolegare dagar heime.

onsdag 25. oktober 2017

Kjæresten min og meg

For eit par veker sidan hadde vi bryllupsdag. Det feira vi! Slik vi gjer kvart år! I år feira vi saman med gutane våre, gjekk ut og åt heile familien.
24 år byrjar bli ei stund. Snart halve livet har vi vore gift, og vi har vore eit par meir enn halve livet. Det kjennes lenge ut på ein måte, på ein annan måte har tida gått fort! Det er ikkje så lenge sidan vi budde i var vår by, skreiv brev (dette var tross alt i oldtida) og hadde skyhøge telefonrekningar! Og det kjennes ikkje så lenge sidan vi planla bryllup og pussa opp huset vi leigde dei første åra.

Men åra går. Mykje har skjedd! Vi har kjøpt hus, og pussa opp og bygd på og pussa opp meir. Vi har kjøpt båt og utfordra både samarbeidsevner og komfortsoner! Vi har vorte eit tett par, to viljer og likevel stort sett felles mål. Vi har laga ein familie saman med gutane. Vi er ei gruppe, eit trygt punkt for kvarandre.

Det har vore kvardagar, sjukdom både i heimen og i storfamilien, studier, doktorgrad, jobbing. Det har vore barn, barnehage, skule, lekser og trening. Tirsdagmorgonar utan brød i brødskuffa og onsdagar med masse klesvask. Dagar med snø og bil utan vinterdekk. Sommardagar med plen som treng klipp og ingen som har ork. Dagar med middag som er forsinka, kjøttkaker som datt frå kvarandre og for lite kokt potet.
Naturlegvis er vi ikkje einige om alt, som kor mange potteplanter vi treng, eller antal gitarar i huset. Men i det store har vi felles forståing og står saman mot mykje!
Heldigvis har det vore dei stundene som sitt igjen i hukommelsen som medvindsdagar, der vi rakk det vi skulle, pastaen var passe kokt og pastasausen var topp! Der ting sto der dei skulle og vi fekk tid til å sitte ute og nyte solskinnet.



Det ser ut til at vi er mykje på tur, det er
ganske sant, men det manglar nokre bilder
frå sofakroken!

"De norske sjømenn er ett gjennombarket folkeferd!"
Sånn fritt etter hukommelsen :)


Det har også vore kjærestertider! Stadig vekk, faktisk! Vi går framleis gjerne hand i hand på tur, og ingen får sove utan eit god-natt-kyss. Det er småprat ved middagsbordet, høgtlesing når vi sitt i kvar vår sofa og slepper skuldrene ned utpå kvelden. Det er oss to!

Kjærligheten

Litt lenger ute
satt kjærligheten
og hvisket 
og sang
og gjorde plass 
til oss

-en på hver side

Fartein Horgar

Eg tenkjer at 24 år er verdt å feire! 

søndag 22. oktober 2017

God morgon!

Eg har sove lenge (og knekt kroppen ut av senga og opp. Treninga igår var kanskje i meste laget, får ta det rolegare idag)

Ute er det sol og frost, eg har fyra i omnen. Eg har ete kvit geitost og tyttebærsyltetøy på heimebakte knekkebrød. Tekanne er ikkje full lenger. Eg høyrer på NRK klassisk og nyt at eg vaska stoveglasa igår.




Det ventar ei lang liste med litt kjedeleg ting, som å betale rekninga etc etterpå. Men først litt meir te og musikk, og ein tur i skogen.